-

Mavi Düşler
Çocukken hep o filmlerdeki mutlu karakterler gibi olacağımı sanıyordum, çocukluk işte. Nereden bilebilirdim ki o hep ölen karakterin, o sürekli canı yanan karakterin, o sürekli kaybeden karakterlerin ben olacağımı. Hayat işte. Her seferinde en büyük dersini veriyor, her seferinde tekrar ediyor ama bakmak istemiyorum. Peki neydi ders?
Nerenden edersen umudu; orandan sikerler, hayatının anlamı olan o duyguyu…
Hayat işte...