Birisinin acısını küçük görüp nasıl abartma diyebiliyorsunuz ben anlamıyorum.İçe atılan çığlıkları sırf görmesinler diye akıtılamayan göz yaşlarını,kuytulara saklanıp can çıkana kadar ağlamaları,yumruklanan duvarları,yıkılan hayalleri,harabe umutları nasıl bir abartmaya sığdırabiliyosunuz?
VE İŞTE YİNE GECE! HER YER OLABİLDİĞİNCE KARANLIK…HANİ O KARANLIKTA Bİ IŞIK ARAR YA GÖZLER. İŞTE BU MSJ KARANLIK GECENİN AYDINLIK İNSANINA. !Y! GeCeLeR:)