hayatımda hep kaybetmek zorundamıyım kimi sevsem kaybediyorum yada bi şey oluyor bitiyor bi acı var ve bu dinmiyor tarifini yapamıyorum ama bi iz var işte geçmiyor geçer mi bu acı geçer de lütfen

Geçecek, söz veriyorum.
Dostum, tarifini yapamadığın bir şeyi bana anlatmaya çalışırken aslında o kelimeleri ne kadar çok yan yana getirmek istediğini biliyorum, seni çok iyi anlıyorum, çünkü bir zamanlar ben de tarifini yapamıyordum.
Biliyorum, gidenler, giderken yanlarında hep bizden bir parça götürüp de giderler, bazılarımız, hayatımızdan biri çıktığında, yani eksildiğinde, o parçanın yerinin boşalacağını, açılacağını düşünür.Ama aslında oraya kocaman bir boşluk kalır, ve sen artık hayatına, o boşluğa basmadan, kıyıdan yaşamak zorunda kalırsın. Yokluğun, varlıktan daha çok yer kapladığı zamanlar var, hatırladın mı?
Sen, kapanmayacağını düşündüğün izlerle yaşama tutunmaya çalışırsın, etrafındakiler farklı gözlerle bakmaya başlar, yaralarını herkesten gizlemeye çalışırsın, ama beceremezsin. Bazen de; sende açılan yaralar aslında sana umut olur, kimseye dokundurtmayacak kadar çok seversin o yaraları, çünkü o yaralarla nefes alabildiğini düşünürsün, yaralar senin hayatın olur.
Hayat sana o izleri hep hatırlatır, hiç beklemediğin anda çalan bir şarkıda, bazen odanın en ücra köşesinden çıkan bir eşyayla, bazen bir isimle, bazen bir ses, bazen de unutamadığın o sesin sahibiyle hep hatırlatır.
Sonra bir gün, bir sabah, bir bakmışsın ki dokunduğunda kalbini söküp atacak gibi olduğun yaraların acımıyor, şaşırıyorsun, olamaz diyorsun kendi kendine, ama oluyor, kelebek tabiri vardır ya hani, onu gördüğün an içinde kelebeklerin kanatlanıp, özgürlüğüne kavuştuğunu düşünürsün, artık kelebeklerin olmadığını fark ediyorsun, unutmuyorsun ama acı geçiyor, yara izleriyle yaşamayı sevenler o izleri kalbinde bir enkazdan kurtulmuşcasına bırakıyor ama yara izlerinden kurtulmak isteyenler de hayatına devam ediyor.
Değer verdiğin birini unutamazsın ama değer verdiğin birine karşı olan hislerini unutabilirsin, zaman bunu çok güzel bir şekilde yapıyor, sen de unutacaksın ona karşı olan hislerini, hissetmeyeceksin.
Umarım, hissetmemeye başladığın zaman, hissetmek zorunda kaldığın günleri özlemezsin, çünkü bir kere kaybettin mi bir insana karşı olan hislerini, bir daha asla geri getiremiyorsun.

The answer hasn’t got any rewards yet.