М~хм. -Кимна положително с глава, потвърждавайки думите си, а докато се радваше на това колко объркан изглеждаше Гурен и как вероятно се опитваше да разгадае пъзела от спомени в ума си, се бе облегнал на стената със скръстени ръце.- Нима наистина си забравил? Ах, жалко, бяха хубави дни.
Как можеше да не помни? Ако този вампир му бе помогнал трябваше да има спомен за него..Но единственият му спомен бе от бойното поле.
-Не... - Не можеше просто да се досети. Какъв бе този вампир? Нима е било планирано той да е оцелее? Затова не са го убили. А дали е така и за другите вампири. "Не, няма значение дали ни е помогнал или не. Вампирът си остава вампир." Мислеше той и така се объркваше още повече в плетеницата от спомени.
-Не... - Не можеше просто да се досети. Какъв бе този вампир? Нима е било планирано той да е оцелее? Затова не са го убили. А дали е така и за другите вампири. "Не, няма значение дали ни е помогнал или не. Вампирът си остава вампир." Мислеше той и така се объркваше още повече в плетеницата от спомени.
Liked by:
Нанами