نمیدونم. از بین کشورایی که توشون زندگی کردم هیچ کدوم رو بهترین نمیدونم. لذا همینجوری به دریفتر بودنم، ادامه میدم، بهترین خود به خود پیدا میشه
نمیدونم.
من حوصله ام سر رفته ازش. میام هر ازگاهی، یکی دو تا سوال جواب میدم میرم.
انگیزه این سوالای دسته جمعی چیه؟ / من آدم تلخی ام. به علت کمبود آهن هم دستام یخ میکنه. فشار زندگی هم بی تفاوتمون کرده.
وای خدای من، یو آر سو فانی. ولی حقیقت اینه که نه فرق نمیکنه. حتی یه ذره.
من نمیدونم چرا ازم در مورد بیماریم میپرسن. ولی من دوست ندارم خیلی در موردش حرف بزنم :)
آی دونت کر.
من پیشنهادم یه روانشناس ِ خوبه
نظرم اینه که در مورد سئوال بیشتر توضیح بده لدفن