Ask @MuhammedKurcan:

-

Okunmaya Değer.
Bahçede arkadaşlarla toplanmış birbirimize pişmanlıklarımız dan söz ediyoruz. Herkes birer birer anlatıyor sıra bana gelmişti. Herkes anlatmamı bekliyor. güldüm ben hiç bir zaman hiç bir şeyden pişmanlık duymadım ve duymam dedim. Biliyorum büyük konuşmuştum o zaman kendimden öyle emindim ki. Eve geldim okulda söyledilerimin üzerinde biraz düşündüm. Kendi kendime ben niye pişman olayım karşımdaki olsun türü şeyler söyledim. O sırada İnternet te bi yazı çarptı gözüme. Yazıda eğer bileklerimizi kesmek istiyorsak buza yatırıp biraz beklesek keserken hiç bi acı hissetmeyeceğimiz den söz ediyordu. Çayımın bittiğini fark ettim ve yazıyı okumayı bırakıp içeri çay almaya geçtim o sırada öğrendiğim bu bilgiyi bizimkilerle paylaştım. Annem nereden bulursun böyle saçma şeyleri anlamam gibi zırvalıklar söyledi. Babam aldırış bile etmedi beni tek kardeşim dinlemişti ve garipsemişti. Bende çayımı alıp ama gerçekten canımızın yanıp yanmayacağını merak ediyorum dedim ve içeri geçtim. Ertesi gün akşam annem babam komşuya gitmişlerdi beni de arkadaşlar aradı bende dışarı çıktım. Çok durmadım zaten dışarıda kardeşim evde yalnızdı ee kız sonuçta korkar falan diye düşündüm ve erkenden eve geri döndüm. Eve geldiğimde kardeşim banyo daydı. Bende açtım bi film izlemeye başladım neyse film bitti kardeşim daha çıkmamıştı merak ettim. Ve bi kaç sefer seslendim hiç ses yoktu korkma başladım. Ve kapıyı zorla açtım. Kardeşim bilekleri kesilmiş kanlar içinde yerde yatıyordu. Hemen bizimkileri aradım ambulans falan geldi eve cesedi kaldırırlarken bir şey dikkaetimi çekti aynanın önüne bir not bırakmış. Notta ise '' abi işe yarıyormuş'' yazıyordu. Ah ulan ben şimdi yaşadığım bu pişmanlığı size nasıl anlatayım.

View more

-

spongeboob26’s Profile PhotoYağmur Güneş
Seni hatırlayacağım filan yok da işte, çalmasa şarkılar olur olmadık yerlerde.
Bazen bir radyo frekansında,bazen minibüs yolculuğun da söylemese şarkılar seni, zerre hatırlamazdım.
İnan aklımın ucundan geçmezdin.
Köprü üzerinde, eli elinde üşüyen sevgililer nöbet tutar gibi gelip geçmeseler.
Gülüşmeseler mesela.
Hiç hatırlamazdım.
Yemin ederim hatırlamazdım, telefonum çalmasa..
Annem "uyu artık" demese, seni düşündüğümü bile anlamazdım.
Görmesem ya şu iskeleyi, varıp yanına "ben ne kadar da onsuzum" demesem onursuzca.
Yakmasam ya o sigarayı.
İçimi içime çekmesem..
İçim üşümese hatırlamazdım sıcaklığını..
Kokun burnumda tütmezdi.
Tuttuğun takımın maçının olduğunu söylemeseler, o akşamlar ölmezdim.
Ölsem üzülmezdim.
Ölsem içmezdim.
Ölsem hatırlamazdım.
Nefes almak bu kadar hatırlatmasa ya seni, güneş pencereme doğmasa, yağmur saçıma düşmese, rüzgar kulağıma adınla eğilmese.
Ellerim üşümese mesela..
Yemin ederim hatırlamazdım, adını bile hatırlamazdım..
Ben bu kadar sevmesem, kimse ölmezdi, borsa günlük önemini yine taşırdı.
Cumartesi anneleri yine belirli yerlerde buluşurdu.
Bıyıklı yorgun amcalar simitlerini satardı.
Sinema biletleri tükenirdi.
Dünya kendi ekseninde daireler çizmeye devam ederdi.
Ben seni bu kadar sevmesem, bu kadar hatırlamasam, bu kadar içimin çıkmazına düşmesen..
Sen yine giderdin.
Sen hep giderdin.
Ve sormasalar adını.
Ben hiç hatırlamazdım, eksildiğimi..

View more

Next