Puste pytanie. Podziel si臋 czym艣 馃尰

Menni
...Iusiurrandium patri datum
usque ad homo- diem ita servavi...
Annibal
I
Czemu,Cieniu odje偶d偶asz,
r臋ce z艂amawszy na pancerz.
Przy pochodniach, co skrami graj膮 oko艂o twych kolan?
Miecz wawrzynem zielony i gromnic p艂akaniem dzi艣 polan;
Rwie si臋 sok贸艂 i ko艅 tw贸j podrywa stop臋 jak tancerz.
- Wiej膮, wiej膮 proporce i zawiewaj膮 na siebie.
Jak namioty ruchome wojsk koczuj膮cych na niebie.
Tr膮by d艂ugie we 艂kaniach a偶 si臋
zanios艂y i znaki
Pok艂aniaj膮 si臋 z g贸ry
opuszczonemi skrzyd艂ami
Jak w艂贸czniami przebite
smoki,jaszczury i ptaki...
Jako wiele pomys艂贸w,
kt贸re艣 do艣ciga艂 w艂贸czniami...
II
Id膮 panny 偶a艂obne: jedne
podnosz膮c ramiona
Ze snopami wonnymi ,
kt贸re wiatr w g贸rze rozwiewa.
Drugie, w konchy zbieraj膮c 艂z臋,
co si臋 z twarzy odrywa
Inne, drogi szukaj膮c,
cho膰 przed wiekami zrobiona.
Inne, t艂uk膮c o ziemi臋
wielkie gliniane naczynia.
Czego klekot w p臋kaniu
jeszcze sm臋tno艣ci przyczynia.
III
Ch艂opcy bij膮 w topory
pob艂臋kitnia艂e od nieba.
W tarcze rude od 艣wiate艂
bij膮 pacho艂ki s艂u偶ebne;
Przeogromna chor膮giew,
co si臋 w艣r贸d dym贸w koleba,
W艂贸czni ostrzem o 艂uki,
rzek艂by艣,oparta pod-niebne...
IV
Wchodz膮 w w膮w贸z i ton膮...
wychodz膮 w 艣wiat艂o ksi臋偶yca.
I czerniej膮 na niebie
a wiatr ich zimny omusn膮艂.
l po ostrzach, jak gwiazda
spa艣膰 nie mog膮ca,prze艣wieca.
Chora艂 ucich艂 by艂 nagle
I zn贸w jak fala wyplusn膮艂...
V
Dalej,dalej - a偶 kiedy艣
stoczy膰 si臋 przyjdzie do grobu
I czelu艣nie zobaczym czarne,
co czycha za drog膮.
Kt贸re aby przesadzi膰,
Ludzko艣膰 nie znajdzie sposobu.
W艂贸czni膮 twego rumaka
zeprzem jak star膮 ostrog膮...
VI
I powleczem korow贸d,
sm臋c膮c uj臋te snem grody,
W bramy bij膮c urnami,
gwizdaj膮c w szczerby topor贸w.
A偶 si臋 mury Jerycha
porozwalaj膮 jak k艂ody.
Serca zemdla艂e ocuc膮-
ple艣艅 z oczu zgarn膮 narody
........................................................................
Dalej - Dalej...
Chwa艂a Bohaterom !

The answer hasn鈥檛 got any rewards yet.