­čî╝

Abis`
Papatya benim i├žin hep en ├Âzel ├žicek, en ├Âzel hediye.Beyaz olmas─▒ ortas─▒na bir sar─▒ ili┼čtirilmesi, yapraklar─▒na anlam y├╝klemek.Herkesin i├žindeki yanl─▒zl─▒kt─▒r papatya, saklar yapraklar─▒n─▒n ard─▒na.Belki o kadar saf ve masum oldu─čunu kimse g├Ârmesin diye, g├╝ler papatya kimse g├Ârmez.Sa├ža ta├ž g├Ân├╝le su olur akar gider.Eline al─▒rs─▒n k├╝├ž├╝l├╝r, b─▒rak─▒rsan ├╝z├╝l├╝r solar gider.Bir insan gibidir papatyam.B├╝t├╝n hisler b├╝nyesinde sadece birinin gelip onu sevmesini bekler.Yaln─▒z olan papatya e┼člerinin yan─▒na gitmek ister, tek g├Âr├╝nmek istemez.Ne g├╝l kadar ihti┼čaml─▒, ne de lale kadar rengarek olmaz.Dikkat ├žekmek istemez.─░stedigi sadece insanlar─▒n derinlerinde kalm─▒┼č duygular─▒n─▒ ortaya ├ž─▒karmakt─▒r.Papatya ├Âl├╝m├╝ g├Âze al─▒p onu koklaman─▒ ister.Ondand─▒r en g├╝zel ├Âl├╝m├╝ ya┼čay─▒p sonradan cesaretine hayran kald─▒─č─▒ i├žin koku vermesi..