Ask @defneunsal_:

Sevdiğinizi anlatırmısınız yakalım bu gece

Sevdiğim.. Benim sevdiğim çok güzel seviyor ya. Ben onun aşkına aşık oldum. Ama nasıl bir sevmektir Allah'ım.. O kadar inanılmaz ki. O kadar aşık olunası ki.. Ama beni değil. Ben onun başka kızı sevdiğini dinledim insanlardan. İnsanlar anlatırken bile bir masaldan bahseder gibi anlatıyorlardı. "İnsanların anlatması bile böyleyse onun içinde nasıldır" dedim kendime. Belki dedim.. Belki ben onun kalbini onarırım. Hani sevmese de olur.. Sadece benim gibi yalnız hissetmesin istedim. Anlatamadığı için nefesi kesilmesin istedim. Belki bana anlatır kalbi acıdığında, nefesi kesildiğinde de ona nefes olurum dedim. Anlatırsa nefes alır dedim. Belki ona sarılan "Burdayım" diyen birisi olursa canı çok yanmaz dedim. Ben onun bana sevdiği kızı nasıl özlediğini bana anlatmasına bile razıydım. Çünkü insan bir şeylerle tek başına mücadele ederken çok yoruluyor, yorulmasın istedim. Ben iki katı daha fazla yorulayım ama o yorulmasın istedim. Ben ona bakan kızlara bile tahammülsüzken, o iyi olsun diye o kızın onu sevmesi için bile dua ettim. Hani derler ya "Sevdiğin başkasını severse sen ölürsün" diye, ama onun canı yanıyor diye ben ölmekten beter oldum. Ben onu çok sevdim ya. Canı yanıyor diye günlerce ağladım ben. Bir de insanı hayran bırakan görünüşü.. Biraz da ondan bahsedeyim.
Siyah saçları vardı böyle kaldığım zifiri karanlık gibi.. Beyaz teni vardı ben burdayım diyen.. Hele bir gülüşü vardı, beni saatlerce gülümseten. Bakanı bir daha baktıran.. Saatlerce bakmak isteyeceğim gözleri vardı mesela.. İnsanı "Maşallah" dedirten boyu posu.. Sigarayı bile zarif gösteren parmakları.. Özlediğim sesi..
Şimdi onu saatlerce anlatabilirim ama yetmez işte.. Sadece anlatırken bile gülümsetiyor beni🖤💫 Bir de.. ÇOK ÖZLEDİM YA. ÇOK ÖZLEDİM SENİ. Herkesi sana benzetecek kadar. Her yerde seni görecek kadar..

View more

Neyden NEFRET ediyorsun? ???

İnsanların bu gereksiz kötü hallerinden. Birinin bana bir iyi bir kötü oluşundan. Değersiz hissetmekten. Nefes almak için çabalamaktan. Kendime sarılmaktan. Sırf umudumu kaybetmeyeyim diye kilit ekranıma "umudunu kesme" diye yazmış olmaktan. Yasamak için bile diyemiyorum, nefes almak için bu kadar çabalamak zorunda olmaktan.. Neden biliyor musunuz? O kadar berbat ki hayatım sürekli kendimi avutuyorum. Ağladığımda sarılacak kimsem olmadığı için kendime sarılıyorum. Umudunu kesme diyecek kimsem olmadığı için bunu yine ben kendime yapıyorum. Kimsem olmadığı için kendi dünyamı kendim yaratıyorum. Nefes almam için çabalaması gereken bir ailem olması gerekirken nefesimi kesen bir ailem olduğu için tek başıma savaşıyorum. En çok neyden nefret ediyorum biliyor musunuz? Bana yaptıkları onca şeye rağmen hala ailemi çok seviyor oluşumdan. Gülümsediklerinde dünyanın en mutlu insanı oluyor olmaktan. Çünkü o kadar muhtacım ki bir damla sevgiye, onların bana bakıp tebessüm etmesine. KAHRETSİN Kİ İÇİMDEKİ BİR PARÇA O KADAR MUHTAÇ Kİ. Buna bile seviniyorum.. Ve ben bu durumdan NEFRET EDİYORUM.

View more

Next