Ask @femaleleader:

⠀ℰ.⠀ ∕ ∕ ⠀ʷʰᵃᵗ ʷᵒᵘˡᵈ ʸᵒᵘ ʷʳᶤᵗᵉ ᵒᶰ ᵗʰᵉ ᶠʳᵒᶰᵗ ᵖᵃᵍᵉ ᵒᶠ ʸᵒᵘʳ ᵈᶤᵃʳʸ?⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⊰ ᶠᵒˡˡᵒʷᵉᵈ ⊱

ELENA⠀GILBERT
— 14,000,605;
Być świadomą miliona wersji osi czasowych. Tej niedorzecznej pleciugi podsumowań, sprowadzającej życie do bilansu zysków i strat.
...Strata? W jednej z milionowych linii?
Drżenie zdyzlokowanego zewnętrza. Rozpościera się drgawkami duszy, niezdolnej pozbierać układu wybrakowanego wnętrza. Szamotanina wewnętrznego krzyku: połykanie bez skutku, przeciąganie wzrokiem, szukając ratunku w nieistniejącym [już] dookolnym świecie. Bo liczy się już tylko esencja przeszłości, spełnionego zysku – być pewną kochania i to w każdej kolei losu z ponad czternastu milionów.
...Będzie dobrze. ¬
¦ ғᴏʟʟᴏᴡ ʙᴀᴄᴋ.

View more

Jesteś jedną z najsilniejszych kobiet, jakie świat może podziwiać. Panno Potts, oby tak dalej. Do końca tego świata. ~💗 / You're the brightest star. /

Usiadła mi ta opinia na ramieniu, za co dziękuję;
﹙⎊﹚
Wspomnienia mówią. Bez przerw. Bez przecinków. Prawie bez słów.
Z izolatek przeszłości płonących dziko, przywołując żałobę wstecz, ale przecież nie na zaś, bo przyszłość [głośniej] mówi. Staliwem pospiesznie złożonym na powierzchni gładzi, kawałkiem żelaza na zakrzepniętej formie elektromagnesu. Fragmentem zbitego rdzenia, zamkniętym pod szkłem przebijającym niebieski - najjaśniejszy - migot. Widzę i szczególnie czuję pod tkaniną mięśni. To ten ostatni kawałek ciała. Żyje: i życie, póki trwa, zostawia ślady kroplami s͟t͟a͟r͟a͟ń͟. W różnych momentach, ale dożywotnio.
Zgoda. Taśma pamięci rzeczywiście kręci się w nas dalej.

View more

Jᴜꜱᴛ ɢɪᴠᴇ ᴍᴇ ᴀ ᴘᴀɪɴ ᴛʜᴀᴛ I'ᴍ ᴜꜱᴇᴅ ᴛᴏ: https://justpaste.it/Heat-and-Iron-XIV

Stark ▏☯
You love him, you do. And here's the miracle: he loves you too.
Then you are allowed to h͇a͇v͇e͇ him.
•••
And here's a tragedy: it's - maybe - not enough. Guess what? You are ̷n̷o̷t̷ allowed to save him.
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
{ https://justpaste.it/Heat-and-Iron-XV }

View more

Iᴛ'ꜱ ᴛᴏᴏ ʟᴀᴛᴇ ᴛᴏ ᴄʜᴀɴɢᴇ ᴇᴠᴇɴᴛꜱ Iᴛ'ꜱ ᴛɪᴍᴇ ᴛᴏ ғᴀᴄᴇ ᴛʜᴇ ᴄᴏɴꜱᴇϙᴜᴇɴᴄᴇ: https://justpaste.it/Heat-and-Iron-XII

Stark ▏☯
When the outside temperature ᴿᴵˢᴱˢ and the meaning is so ᴄʟᴇᴀʀ... I'ɯ ƃo!nƃ sן!ƃɥʇןʎ ɯɐd – it finally happened.
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
{ https://justpaste.it/Heat-and-Iron-XIII }

View more

Pepper, co fizycznie najbardziej pociąga Cię w Tonym?

Pytanie, jak z igły zdjęte. Lekkie, osobliwie inne, więc nietradycyjnie odpowiem; zamiast “wszystko”, zaznaczę od czego bym zaczęła – od czego to “wszystko” się zaczęło. A wystarczyło krótkie, pytająco-oznajmujące: “zatańczymy” i wnikliwie przejmujący inicjatywę splot dłoni. Ciepło, spracowanie, usianie wypukłościami po ranach: prześledzenie wzdłuż nowych czy też tych zaleczonych okaleczeń – blizn, które uświadomiły mi, że kreślą każdy epizod jego życia i że tak naprawdę pomogły mu żyć. Teraz… pomagają mnie. Tylko ratująca dłoń ma odciski dobra. Ta ma niepowtarzalną fakturę i to do tego stopnia, że zgadzam się: uczucia są jak linie papilarne.
Psst. Mimo wszystko dodam powtarzając:

View more

https://justpaste.it/Chasing-the-Storm06

☯╱ ℒᵒᵏᶤ ᵍᵒᵈ ᵒᶠ ℳᶤˢᶜʰᶤᵉᶠ
A shot in the dark. A past lost in space. Y̶o̶u̶ h̶u̶n̶t̶e̶d̶ m̶e̶ d̶o̶w̶n̶.
∙ Tʜᴇ ᴘᴀꜱᴛ ᴀɴᴅ ᴛʜᴇ ᴄʜᴀꜱᴇ ∙
What do you see in those yellow eyes? Because I'm falling in pieces. I'm falling in… ·. ·
p̷i̷e̷c̷e̷s̷. ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
{ https://justpaste.it/Chasing-the-Storm07 }

View more

rq: I wrote poems in the hollow corners of my body, putting the paper in the closets of the mind.

Najwidoczniej tak będzie nieustannie; że ot - czekamy - i to wszystko, co robimy przez życie. Czekamy, aż coś się zacznie – czekamy aż coś się skończy. Puenta: j͟u͟ż͟ i͟ j͟e͟s͟z͟c͟z͟e͟.
***
Jakie to szczęście, że z Twoim udziałem nic się nie kończy – sens czekania, bycia, gdy pomiędzy "j͟u͟ż͟ i͟ j͟e͟s͟z͟c͟z͟e͟" są nadpiski n͟a͟ t͟e͟r͟a͟z͟ i͟ n͟a͟ z͟a͟w͟s͟z͟e͟; kocham Cię Nieskończonością Duszy, Umysłu i Mocy. Poza Czasem, Rzeczywistością i Przestrzenią.

{ @Selfish_Bastard_ }

View more

Being a leader is not about s̶k̶i̶l̶l̶, it's about making tough decisions the others can't handle. (Women like us should stick together.) | ᶠᵒˡˡᵒʷᵉᵈ

ʳ̷ᵉ̷ˡ̷ᵘ̷ᶜ̷ᵗ̷ᵃ̷ⁿ̷ᵗ̷ H E R O
TOGETᕼEᖇ(?) we ѕтand;
***
“So I like what I see; when I’m looking at me when I’m walking past the mirror. [...] Got my head on straight, I got my mind right. I’m a lady so I must stay classy! Got to keep it hot – keep it (ᴰᴱᶠᴵᴺᴵᵀᴱᴸᵞ!) together.” ¬
¦ ғᴏʟʟᴏᴡ ʙᴀᴄᴋ, ᴍꜱ. ꜱʜᴇᴘᴀʀᴅ.

View more

⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ⠀ ᵈᵒ ʸᵒᵘ ʰᵉᵃʳ ᵗʰᵉ ᵛᵒᶤᶜᵉˢ ᵗᵒᵒ?

HARLEY QUINN
ᵛᴼᴵᶜᴱˢ | ᴾᴿᴼᴶᴱᶜᵀᴵᴼᴺ;
Szum. Skrzęt. Urwana sylaba.
(“Działa to…?”)
Starty pisk. Oddech. Jeszcze jeden; d̶l̶a̶c̶z̶e̶g̶o̶ ̶t̶a̶k̶ ̶p̶ł̶y̶t̶k̶i̶? Słowa.
(“Jeśli znajdziesz to nagranie, nie żałuj mnie za bardzo...”)
Gdybym wiedziała, że jedynie działające jest to, co przeżyję z Tobą, rozdrabniałabym wszystko. Co do jednej sekundy, co do jednego gestu.
(“Każda podróż się kończy.”)
Naprawdę? To już? Wszystko się już wydarzyło? Kiedy? Przecież… mam poczucie, że wszystko przeszło mi obok. Nam. I tak – tak cholernie mi żal.
(“...tlen skończy się jutro rano.”)
A może już całośćsię skończyła? Skończyło się przecież pół wszechświata. Niemal wszystko, poza moim życiem, które z kolejnymi zniknięciami wydawało się coraz bardziej obce i odrębne. Bez Ciebie; oddzielny byt, obok którego klęczy mechaniczne płucoserce – to ja. Pepper Potts.
(“...będę śnił o tobie. Jak zawsze.”)
Nie. Nie tam.
ᴏᴅsᴜɴęłᴀ ᴅłᴏń ᴏᴅ sᴋʀᴏɴɪ ɪ ᴘᴏłᴏżʏłᴀ ɴᴀ sᴇʀᴄᴜ.
Zawsze byłam pewna, że właśnie tym należy myśleć, działać – tym w środku; pulsującym raz szybciej, raz swawolnie. Namolnym mięśniem w ukośne smugi. Kurczą się i prostują w szyfrze, który może odczytać tylko Twoja dłoń położona na mojej piersi.
ᴘᴏɴᴏᴡɴᴇ ᴏᴅᴛᴡᴀʀᴢᴀɴɪᴇ.
(“...bez żadnej nadziei na ratunek…”)
Mechaniczny byt. To ja.
ᴜśᴍɪᴇᴄʜ ᴡᴢʀᴀsᴛᴀ, ᴊᴀᴋ ʙᴏʟᴇsɴʏ ᴀᴋᴛ.
Dobrze zagram, najpiękniej zagram jeszcze raz, tylko poczekaj… jeszcze się kończ, Stark. Nie Ty.

View more

Powiedz mi, dlaczego wciąż istniejesz?

Strażniczka Szkarłatnych Róż
Jeszcze jakiś czas temu, zapytana czy (za)istniałam rzeczywiście, nie mogłabym przysiąc, bo nie jestem w stanie przypomnieć sobie niczego istotnego. N͟i͟c͟z͟e͟g͟o͟, co miało miejsce przed Nim – egzystencjalną wariacją. I właśnie na tym polega istnienie; na trwaniu naszych lepszych wersji. Zaczyna się od potrzeby wchłonięcia jej w siebie, unicestwienia się w niej. Nie sprowadzając do miałkości feblików-uścisków, ale do wysiłku ducha i myśli. Stopienia się w jedno, schwycenia, zaprawienia aż do dna.
Jestem więc też przekonana, że jeżeli istnieje życie po śmierci, to prawdopodobnie tak samo, jak na początku nie będę pamiętała umierania. I regulaminowo – trochę to smutne, bo znaczy, że ani tego, że jesteśmy, ani tego, że nas nie ma, nie możemy być pewni. Ale ja mam to szczęście, że jestem pewna J͟e͟g͟o͟.

View more

hello ╱⠀✦

❛ ᵈᵃᵖʰⁿᵉ | ⊰ ♦ ⊱
H̶e̶l̶l̶o̶... h̶e̶l̶l̶o̶?
(ᴵˢ ᵀᴴᴱᴿᴱ ᴬᴺᵞᴮᴼᴰᵞ ᴵᴺ ᵀᴴᴱᴿᴱ? ᴶᵁˢᵀ ᴺᴼᴰ ᴵᶠ ᵞᴼᵁ ᶜᴬᴺ ᴴᴱᴬᴿ ᴹᴱ.)
I nagle świat staje się tęsknotą. Wiotczeje; ma fakturę papierową, kruszy się w palcach. Rozpada: każdy ruch, podobnie, jak każda myśl – przygląda się sobie. Wszystkie uczucia zaczynają się i nie kończą. Otchłań: być tam, gdzie się nie jest. Mieć to, czego się nie posiada choćby na muśnięcie palców. Dotykać kogoś, kogo nie ma. Natura sprzeczna w sobie, będąca kwintesencją życia i przeciwko życiu; przenika przez skórę do kości, które zaczynają istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie – nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, poza siebie... do Ciebie.
(ᵀᴴᴱᴿᴱ ᴵˢ ᴺᴼ ᴾᴬᴵᴺ ᵞᴼᵁ ᴬᴿᴱ ᴿᴱᶜᴱᴰᴵᴺᴳ, ᴬ ᴰᴵˢᵀᴬᴺᵀ ˢᴴᴵᴾ'ˢ ˢᴹᴼᴷᴱ ᴼᴺ ᵀᴴᴱ ᴴᴼᴿᴵᶻᴼᴺ.)

View more

⠀⠀⊰⠀ᴵ ˢᵃʷ ᵃ ˡᵃᵈʸ ʷᶤᵗʰ ᵗʰᵉ ᵇᵉᶰᵗ ᶰᵉᶜᵏ. ̷ᴰ̷ᵒ̷ ̷ʸ̷ᵒ̷ᵘ̷ ̷ᵇ̷ᵉ̷ˡ̷ᶤ̷ᵛ̷ᵉ̷ ̷ᵐ̷ᵉ̷?̷⠀⊱⠀❜

N E L L ╵☯ U0908
I believe you… ̷ᴵ̷ ̷ˢ̷ᴱ̷ᴱ̷ and there are bodies: chambers of torture. It's a crime scene; horrible things are happening here. But it isn’t worth talking about – speaking out loud. ̷ᴺ̷ᴱ̷ᵛ̷ᴱ̷ᴿ̷.
×
I̶s̶n̶'̶t̶ ̶i̶t̶?̶ ̶

View more

❝ ᴵ ʰᵃᵛᵉ ᶰᵒ ᵖˡᵃᶜᵉ ᶤᶰ ᵗʰᵉ ʷᵒʳˡᵈˑ ᵂʰᵃᵗ ᵃᵇᵒᵘᵗ ʸᵒᵘˀ ❞ / ᶠᵒˡˡᵒʷᵉᵈ

ᴺᵃᵗᵃˡᶤᵃ ᴬˡᶤᵃᶰᵒᵛᶰᵃ⠀ ⁄⁄⠀ ☯
Maybe we'll make a home somewhere i̲n̲s̲i̲d̲e̲ o̲u̲r̲s̲e̲l̲v̲e̲s̲, to carry with us w̲h̲e̲r̲e̲v̲e̲r̲ we go;
***
feeling sheltered, isolated and absolutely indifferent under the layer of sweaters, in high boots and in a raincoat, deeply hidden in the warm interior of wet wool and c l e a r conscience. ¬
¦ ғᴏʟʟᴏᴡ ʙᴀᴄᴋ, ᴀɢᴇɴᴛ ʀᴏᴍᴀɴᴏғғ.

View more

✞⠀━━⠀ᵂ̤ʰ̤ᵃ̤ᵗ̤ ̤ᵈ̤ᵒ̤ ̤ʷ̤ᵉ̤ ̤ˢ̤ᵃ̤ʸ̤ ̤ᵗ̤ᵒ̤ ̤ᵗ̤ʰ̤ᵉ̤ ̤ᴳ̤ᵒ̤ᵈ̤ ̤ᵒ̤ᶠ̤ ̤ᵈ̤ᵉ̤ᵃ̤ᵗ̤ʰ̤ ?

⊰ Mæηση ━━ ☽ ⊱
“ Dear God [of Death], the only thing I ask of you is… ”
Przeżyć życie i wraz z nim umrzeć. Z świadomością cienkiej linii – granicy faktów; wierząc, że r͟a͟t͟u͟n͟e͟k͟ od zawsze leżał gdzieś głęboko w niepasywnych uczuciach, bo przecież... zakradł się do mojego wnętrza stając układem nerwowym. Samodzielnie ściskał i rozluźniał serce, z wyrachowaną czułością przelewając miarką doznań każdą ciężkość umysłu do innych ośrodkowych naczyń. Objął płuca zaporowym klinczem, samym dotykiem pozwalając oddychać. Wstawił mi wprost w źrenice niestarty oryginał swojej podobizny.
1... 2... 3...
Niemoc oddychania, czucia, życia.
4… 5… R͟e͟s͟c͟u͟e͟ h͟i͟m͟.

View more

Next