Haklısın. Yardımının dokunmasına gerek yok. Kimseden saklayacağım falan da yok. Kim ne düşünürse düşünsün. Umrumda değil. Sinan'a ulaşmaya çalışıyorum. Ondan haber almaya çalışıyorum. Tamam ? Geçti mi merakın , oldu mu ?
kim işte söyle bi belki yardımım dokunur
Teşekkür ederim ama senin kim olduğunu bile bilmiyorken nasıl bir yardımın dokunacak ki ?
Küsmedik. Hatta az önce telefonda konuşurken ağladığımı söylemediğim halde gözümden düşen yaşları farketti. Hatta saydı onları. Sonra kahkahalar attık. Dakikalarca. Sürekli. Sizlerin yan yanayken oluşturamadığınız arkadaşlıklarınızı , biz arada kilometreler varken yaşıyoruz. Anlıyorum. Ondan bu acınız.
Koskoca üç yılım. Bu üç yıldır benden bir kez olsun sıkılmayan , her halime tahammül eden adam. Konuşmadığımız zamanlar oldu , ama hiç bir zaman kopmadık birbirimizden. Zaten hepsi benim hatam. Çok üzdüm , çok kırdım onu. Fakat ne zaman bir şey olsa yanımda oldu , derdimi dinledi , bir kez olsun terslemedi , kırmadı veya üzmedi. Mesafelere rağmen hep yanımdaymış gibi hissettirdi. Başkaları gibi sıradan olduğunu düşünüyor. Çünki bazı nedenlerden dolayı bende ki değerini ona hissettiremiyorum. Fakat sıradan değil. O benim çokluk kavramını geride bırakıp hep sevdiklerimden. Hep var , iyi ki var. Arada hatta çoğu zaman sinir ediyorum , o yüzden konuşmayı kesiyoruz. Ama tek bir mesajımla hiç bir şey olmamış gibi davranıyor. Sırf bu yüzden bile çok seviyorum. Kim ne derse desin , ne olursa olsun , ne yaparsam yapayım gitmedi. Bu saatten sonra da gideceğini sanmıyorum. Yanii , Alihan hep benimle. Hep sol yanımda. Neyse çok ciddi oldu bu yazı , alışık değilim ben , yeterli bu kadar :Dd <3
Küsebiliriz evet , küstüğümüz zamanlarda olmadı değil. Ama bir şekilde barıştık. Eğer ki küsersek , bir yolunu bulur yine barışırız. Sizde kaldığınız yerden kuyruk acınıza devam edersiniz. :*