Ask @lejtmotyw:

Podróż wgłąb siebie.

Leo Wright
Zabawne z jaką łatwością przyswajamy wzorce z zachowań ludzi. By być lepszym. By się odegrać. Traktować z wzajemnością. Wbrew własnej naturze, na przekór, ponad wszystko. Bo to przecież takie ludzkie, popełniać błędy, brnąć w ślepą uliczkę. Bo patrzymy na innych, bo słuchamy innych, bo czujemy najwięcej przez innych.
A w naturze tyle wskazówek. Kiedy zimno z zewnątrz przychodzi, ubieramy się cieplej. Zakrywamy się. Zamykamy przed wiatrem. Chowamy słowa, spojrzenia, dotyk niczym as w rękawie. Czekamy na słońce by metaforycznie odsłonić się przed światem. Do warunków sprzyjających uśmiechem. Uwielbiam w sobie swą naturalną (nie)pogodę.

View more

Podróż wgłąb siebie

Wieczorne myśli.

Nina Larivière
W pewnym momencie słyszę coś. Mówione coś ważne. Widzę twarz z przesłaniem tylko dla mnie. I już mam coś powiedzieć, ale muszę iść. Coś jest ważniejszego. I potem przez godzinę, dwie, pół dnia i kwadrans, zapętlam się słowami w myślach. Wszystko we mnie narasta, rozprasza setki słów. Bo chcę, bo muszę to z siebie wyrzucić. Tak czuję, przez cały czas po tej chwili. Już wiem co miałam powiedzieć, zebrane zdania itede. W tamtym momencie nie wczas. I jak to jest, że przychodzi pora gdy już nic nie stoi na przeszkodzie. Ja mam pustke. Na języku. Nie wiem co mówić, gdzieś poszło, to co kipiało we mnie cały dzień.
Nic już nie mam do powiedzenia. Czy to siła podświadomości, tak często chroni mnie przed tym co powinnam powiedzieć? A zawsze nie ten czas.

View more

Wieczorne myśli

Co kryje prawda?

Capri Yaar
Pewnie jakiś warkocz, zaplątany z kokardką dwustronną. Tym co chcesz widzieć, a tym co blednie faktycznie. Bo tam jest włos goryczy co przebarwia całość. I słodycz zwichrzonych kosmyków na maślanym spojrzeniu. Splecione wątki milczeniem we wstążce. To z pozoru ma być ozdobne. Może i pasmo ukrytych intencji. Wszystko pewnie w głowie jest poukładane u nasady. Częściej aż tam grzebień nie dociera tak mocno. Po prawdzie każdy chyba wie najlepiej, z jaką 'fryzurą' czuje się najszczerzej.

View more

Co kryje prawda

Opowiedz mi o czymś ważnym.

Nina Larivière
Bo to nie chodzi o słowa. Czy obietnice. To spojrzenia gdy nie widzi, co są pisane myślą. Skrywaną, co i tak rozpozna. Kiedy dotykasz miejsc do których lgnęła jego dłoń. I czujesz ślady jego oddechu pod opuszkami palców. Nawet gdy jesteś sama. Bo budzisz się wcześniej niż zwykle, chcąc postawić na nogi uśmiech. Samym jego zapachem zostawionym w poduszce. I potem ten kubek do kawy w dłoni, choć wolisz szklanke. Wzrok utkwiony w lustrze, promieniuje jego blaskiem. I możesz jeść po raz setny to samo do znudzenia. Sto pierwszy z nim nasyci niebem pyszności. I jeszcze szybko wracasz z pracy, by móc chociaż poprawić krawat. A potem wmówisz w sobie plany na sposoby spędzenia czasu. Celowo omijasz sprzątanie miejsca, gdzie widzisz odcisk jego obecności. I patrzysz myślami w skrajność dreszczy nagłych. Jeszcze rzut oka do szafy, dwa talerze za wczas. Bo może lada moment. I siedzisz i patrzysz, na wszystko co jest dla Ciebie bezcennym darem losu.
Bo na co mi słowa, gdy ważne co czuje. Od niego. Przy nim. Ja wiem najlepiej.
@c_tolotta

View more

Opowiedz mi o czymś ważnym

Pierwszy oddech zimy.

Christopher Rush
Nie pierwszy i nie ostatni,
Zerwie swym chłodem maskę.
Wyzwoli chaos i falę ciepłych słów,
Mimo wstrętu, zwłaszcza rano.
Bo żadna zima nie straszna,
Wszystko da się przeżyć przecież.
Zaskoczy mnie, lecz nie spłoszy.
Może mnie zmrozić na wylot,
Żar wnętrza trzyma mnie za włosy.
Nie ubiorę się dla zimy stosownie.
Nie chcę jej zachwycać swą obojętnością.

View more

Pierwszy oddech zimy

Bezpieczne schronienie.

Nikt Ważny.
Myślisz, że jesteś pod kontrolą własną. Trwałą. Pod osłoną loginu, tapetą haseł zmiennych. Obrazem bez autografu. Zakodowaną szyfrem zasadą nietykalności.
Myślisz, że ramiona wyboru, są jak dobrze strzeżony zamek. Jak most, który zwodzi na stracenie. Jak templariusz chroniący prastare sekrety.
Myślisz, i to wydaje się bezpieczne. Przynajmniej tyle.

View more

Bezpieczne schronienie

Post z pazurem.

Misià Bėar
Z takim przepychem wlazłeś w życie,
I stroisz me myśli karnawałowo.
Z fajerwerków uśmiechów rozpalasz zmysły,
Już od początku.
Aż nie chce mi się patrzeć
W przyszłość, gdy dziś jestem
(Prze)syta wrażeń,
Już od końca w start ustawiona,
Wygodnie w mentalnym luksusie.
Chcesz mi coś mówić na zapas,
Pokazać jakieś cele do trudnej drogi.
A ja ci tylko spokojnie odpowiem:
Witaj Nowy Roku - pozostań nieznajomy.
Nic złego nie jesteś mi w stanie zrobić.

View more

Post z pazurem

Koniec roku już tuż tuż.. Czy w tym 2020 roku jest coś co wspominasz z uśmiechem na twarzy? Czy pojawiło się coś naprawdę pozytywnego w Twoim życiu?

Christopher Stars
Czasem chętnie skuszę się,
By (po)wspominać początek,
Pod koniec (roku).
I ten czas (pół) środka,
Co miał trwać do końca.
I mnóstwo dni uśmiechu do bólu,
I łez wypełnione w końcu.
I tyle myśli ciepłych w radości.
Dużo, może za mnogo nawet,
Było minęło, w ciągu czasu.
(Pod)kreślić mam co nieco,
Przez cały ten 2020 rok.
Warto było. Wszystko.
Nie ważne jak zaczynasz, a jak kończysz. To zawsze będzie kolejnym dobrym trwania początkiem.

View more

Koniec roku już tuż tuż Czy w tym 2020 roku jest coś co wspominasz z uśmiechem

Ósmy kolor tęczy.

Misià Bėar
Wielbiony przez Monet'a w swej szlachetności. Połączenie soczystością jaką rodzi ziemia i nutą błogości w chmurach. Ma swą jasność w wyrafinowanym przesłaniu do myśli bogatych. Imperialna barwa, choć powstała pierwotnie z toksycznych składników, finalnie urzeka mnie do dziś. Dociera do mnie najmocniej. Elegancja i luksus mentalnie, fizycznie świeżość i harmonia. Szmaragdowy ulubiony, najpiękniejszy stymulator optymizmu.

View more

Ósmy kolor tęczy

Prześlesz tu swoje ulubione zdjęcie? Poproszę też o coś poetyckiego. Za motywacje i ciekawe wpisy dziękuje.

Koniec Tajemnic
Czasem warto schować się,
Na slamsach własnej duszy.
Mieć z dala jasne spojrzenie,
Na (nie)cywilizowane serce.
Usiąść między ściany wspomnień,
A tym co rośnie dzis pod ręką.
Wyciąć zachwaszczony czas,
Podlać świeże pędy marzeń.
Odnaleźć się poza i wewnątrz życia.

View more

Prześlesz tu swoje ulubione zdjęcie Poproszę też o coś poetyckiego Za motywacje

Skradziony sen...

Vela Knight
Ubrałam się w płatki snu, który pewnie z czasem zwiędnie. Zostanie zapach jawy na skórze. Pojawią się kolejne. Schowam z każdego zeschnięte gramy. Tam na skraju lasu wspomnień, pośród mchu codzienności. W blasku ciepłych myśli.
Dotykiem ust wypowiem drogę,
poczuję smak wędrówki po to co skradzione...
Szumem wiatru na przechowanie.
A zapach namiętności przeniknie przez serce, przylgnie w
zakamarki wszechciała. Świerszcze zagrają radosną hosannę miłości.
Niebo otworzy głębię niby deszczem, by zmyć resztki wahań...
I śnić znów odzyskane dreszcze.

View more

Skradziony sen

Jak kochać?

silva hemingway
W najprostszy sposób;
Żadnych znaków zapytania, które ciągną niepotrzebne trzykropki niedomówień. Bez żadnych (roz)myślników, przenosząc słowa na inny termin. Bo pojawią się zbędne nawiasy pełne obaw i lęków. Żadnych przecinków niepewności, chyba, że to pauza na czułości. Żadnych wykrzykników w złości, chyba, że te powstałe z namiętności.
Żadnej kropki na koniec, bo czas kochać tak bez granic.
@c_tolotta

View more

Jak kochać

Uważasz, że wystarczy być dobrym człowiekiem/starać się być czy trzeba w coś wierzyć, bo bez tego np egzystencja nie ma sensu?

Smutna Radość
Wiesz...myślę, że..
Dobrym dla wszystkich być nie warto już. Możesz wierzyć we wszystko co chcesz i starać się ze wszystkich sił. O to co chcesz. Możesz wszystko co dusza pragnie. Słyszeć melodie świata, przy akompaniamencie możliwości i zdarzeń. Mówić co uważasz za słuszne, a nawet konieczne. Nawet gdy tracisz wiare. Treść w muzyce otoczenia ma jednak chyba większe znaczenie. Niż nuty, które nie każdy czytać potrafi. To co w głowie możesz wyrazić we wszelakim akordzie. Nawet ciszą. Gestem, spojrzeniem. Bo jesteś. Będziesz. To ma dla mnie sens. Bez względu na wszystko.

View more

Uważasz że wystarczy być dobrym człowiekiemstarać się być czy trzeba w coś

Miejsce na sentymenty

silva hemingway
Bo Czas jest zawsze tą taryfą dla wszystkiego. Przepłaca w zamyśleniu. Ukrywa koszty do skutków ubocznych. Wierny towarzysz ogłusza zapędy i brnie w co-nowsze kryteria rozliczeń. Niedościgniony bywa, dla spieszności, jest gdy niepotrzebny. Dopisuje kolejne kroki, iż nie wiadomo którędy wpierw sięgnąć po zapasy energii. Zastyga w iluzji gdy się nic nie chce. To jedyny stały zmienny czynnik, który leży zawsze. Nie po naszej myśli.

View more

Miejsce na sentymenty

Pusta kartka. Co z nią zrobisz?

Michał Żebrowski
Czasem potrzebuje sie
Odezwać
Nie jakoś specjalnie mówić
Stosownie
Bo coś gdzieś echo wnętrza
Woła.
Czasem zmusza mnie język
Milczenia
Do ogarnięcia się po krawędziach
Myśli
Gdy wokół opływają mnie resztki
Emocji.
Czasem cień na powiekach sinieje
Obrazem
Który maluję ciszą oddechu na ustach
By nastała otchłań pod wrażeniem
Pusta.
Relaksujace spustoszenie.

View more

Pusta kartka Co z nią zrobisz
Next