Ostatnio dopadła mnie swego rodzaju refleksja. A mianowicie, co się stało z tym miejscem? Czym stała się fikcja? A przede wszystkim.. co stało się z nami?
Gdzie podział się sens tego miejsca? Cel, w jakim każdy z nas się tu pojawił? Fikcja miała być czymś przyjemnym. Odskocznią od dnia codziennego. Od trosk, problemów. A tymczasem dla większości chyba stała się samą codziennością. Mam wrażenie, że ludzie nie potrafią już sobie wyobrazić życia bez fikcji. Miała być zabawa, a wychodzi zupełnie co innego. Coraz więcej afer, zdrad. Dziewczyny uważając się za księżniczki, "wskakują do łóżka" każdemu napotkanemu facetowi. A faceci z językiem na brodzie lecą na każdy kawałek odsłoniętej dupy. Kobieta myśli rozłożonymi nogami, facet fiutem. A gdzie podział się rozum? Odbijanie facetów przyjaciółkom, miłości na 5 minut. Anonimy szukające sensacji i obrażające na każdym kroku. Fikcja zamiast być odskocznią, weszła nam w krwiobieg, jak wirus. Szkoda, że większość zapomniała już, po co tak naprawdę się tu pojawiła. I szkoda, że większość nie potrafi już uszanować własnej prywatności, tylko tak łatwo ją sprzedaje.
Szanujmy sami siebie, bo nikt za nas tego nie zrobi. I jeśli już uważamy się za super dorosłych, to zachowujmy się jak na dorosłych przystało.