Abi queen albumlerini genel olarak yorumladin mi ? Yoksa yorumlayabilir misin :3

Queen I (7/10): En garip parçalarının bulunduğu albüm. Mercury'nin şarkı yazma yeteneği şimdiden belli oluyor, Liar çok iyi. Fakat genel olarak kimlik arayaşında oldukları hissediliyor.
Queen II (9/10): En progresif albümleri. Birçok erken dönem klasiklerini barındırıyor. White Queen acı yüklü, March of the Black Queen ise geleceklerin habercisi.
Sheer Heart Attack (8/10): Grup karanlık progresif havasını kaybedip biraz daha pop/rock'a kayıyor. Killer Queen ve Now I'm Here gibi ünlü şarkıların yanı sıra Brighton Rock ve Flick of the Wrist gibi gizli kalmış klasikler de burada.
A Night At The Opera (10/10): Bütün rock tarihindeki en önemli 3-5 albümden biri. Bu kadar farklı müzik türünü birlikte kaynatıp (opera, rock, metal, pop, country, vaudeville..) bu kadar bütünlüklü bir eser ortaya koyabilmiş başka bir albüm var mı ben bilmiyorum. Bohemian Rhapsody gibi en deneysel takılan progresif rock grubunu bile afallatacak bir şarkıyı dünya hiti haline getirmiş olması da cabası.
A Day At The Races (9/10): Somebody To Love bulunan bir albümü sevmemek mümkün mü? ANATO'nun daha gösterişsiz ve çekingen kardeşi. Onun kadar popüler değil ama içinde enfes şarkılar barındırıyor.
News of The World (7.5/10): Buradaki parçalar keskin şekilde "inanılmaz" ve "sıradan" olarak ikiye ayrılıyor. We Will Rock You, We Are The Champions gibi klasikleri ve It's Late, Spread your Wings gibi gölgede kalmş bombaları bir yana koyarsak geri kalanı ortalama.
Jazz (8.5/10): Başka hiçbir albümün vokallerine eşlik etmek beni bu kadar eğlendirmiyor. Sululuk seviyesi maksimumda (Bicycle Race, Mushtapha). 12-13 yaşlarındayken Don't Stop Me Now'ın Dünya'nın en iyi şarkısı olduğuna inanıyordum:)
The Game (7.5/10): 80lerin Queen'i ve 70'lerin arasındaki köprü. Ama aynı NOTW'deki gibi, güzel şarkıları çok güzelken (Save Me vs.), geriye kalanları ise o seviyede değil.
Hot Space (6/10): Queen'in en zayıf işlerinden olduğu doğru olsa da kesinlikle abartıldığı kadar kötü değil. İyi ki Under Pressure bu albümde, yoksa kimse bunu hatırlamayacaktı.
The Works (8/10): Bir önceki disko denemesinden ağzı yanan Queen'in köklere dönüş çabası, ama ne dönüş! Metrekare başına 5 hit parçanın düştüğü bu albümün tek falsosu çok kısa olması.
A Kind Of Magic (9/10): The Works'un daha bir damar ve zeki versiyonu. Who Wants To Live Forever tüyleri diken diken eder. 14-15 yaşlarındayken ise Princes of The Universe’ün Dünyanın en iyi şarkısı olduğunu düşünüyordum:)
The Miracle (7.5/10): Karışık çerez. En büyük eksikliği Breakthru, I Want It All ve Was it All Worth It gibi süper rock şarkıları yanına sağlam balladlar eklememiş olmaması.
Innuendo (10/10): Queen’e ait sevdiğim herşey bu albümde var. Epik (Innuendo), kafa göz yaran (Headlong), duygulandıran (These Are The Days of Our Lives), ve delirten (I’m Going Slightly Mad) bir albüm Bir de tabii ki majesteleri’nin bize vedası, The Show Must Go On.
Made in Heaven (9.5/10): Duygusal etkisi bir yana, aranjman ve vokal açısından da müthiş bir çalışma.

View more

Melike@Metalheaddddd
mare@SoulOfficer
Dandelion Wells@infiniteshadesoflying
Zs@Zeppsude
Doğukan Ünlü@DogukanUnlu494
Ada Öykü@adaoykus
Merenwen Alcarin@topunchtheidiot