@psycholog_pisze

Monika Kotlarek

Ask @psycholog_pisze

Sort by:

LatestTop

Previous

Znasz może jakiś cover, który jest lepszy od oryginału utworu? Albo chociaż mu dorównuje?

Hmmm... Nic mi nie przychodzi do głowy. Coś polecasz?

Wiem, że powinnam iść na terapie, (samoświadomość i sugestie innych). Ale boje się, że w pewnym momencie się wycofam (z różnych powodów). Czy powinnam spróbować? Czy przerwa w złym momencie może zaszkodzić? Chciałabym poukładać kilka spraw, ale nie wiem czy jestem gotowa na całość. Co robić?

Jeśli czujesz, że to dobry czas - spróbować.

Kto - według Ciebie - powinien reprezentować Polskę na tegorocznej Eurowizji?

Ostatni raz Eurowizję oglądałam chyba z 10 lat temu, jak nie dawniej. Nie wiem kto bierze udział, kto miałby nas reprezentować, nie oglądam, więc się nie wypowiem w tej kwestii :)

Related users

Podczas dysputy z myślami/racjonalizowania przekonań np. lękowych stosuje się strategię "to sytuacja jedna na milion, kiedy stanie się coś", "rzadko się zdarza, by...", "nie stanie się nic złego", a co jeśli mnie się wydaje, że ten rzadki przypadek przydarzy się właśnie mnie? Jak sobie z tym radzić?

Skontaktuj się ze mną mailowo: psycholog.kotlarek@gmail.com
Mogę mieć jedno ćwiczenie, które mogłoby pomóc.

Okaleczyłam sie po 4 miesiącach. To zawsze wraca....... Jak z tym skończyc raz na zawsze? ;c

Dla samego okaleczania warto spróbować zastosować alternatywy: http://psycholog-pisze.pl/alternatywa-dla-samookaleczania/
Samookaleczanie czasem bywa uzależnieniem. Dlatego tak trudno jest się go pozbyć i dlatego często się wraca do tego, gdy nie można sobie poradzić z silnymi emocjami. Niestety, ale w wielu przypadkach pomóc może jedynie kontakt z psychologiem. Zastanów się nad tym.

Jestem z chlopakiem od 3 mies. lecz mam problem z zazdroscia.Nie umiem sobie z tym poradzic.Gdy widze, ze pisze z jakas kolezanka lub bawi sie np na jakies imprezie w towarzystwie innej dziewczyny i dodatkowo robi sobie z nia zdjecia, to wstepuje we mnie gniew, ogarnia smutek.Jak sobie z tym radzic?

Warto się zastanowić, skąd bierze się taka zazdrość? Czy to może być kwestia samooceny? Czy może nie czujesz, żeby Twój chłopak okazywał Ci wystarczająco dużo uczucia? Porozmawiaj z nim o tym. Dopiero po poznaniu przyczyn można pomyśleć o tym, co dalej robić i jak sobie z tym uczuciem zazdrości poradzić. Każda zazdrość ma jakieś podłoże. Warto pomyśleć także o tym, że nawet jeśli chłopak rozmawia, czy pisze z koleżankami, to nadal jest i chce być z Tobą. To jest najważniejsze.

Jak zachować się, gdy dostajemy wiadomość od bliskiej osoby, że chce się zabić?

Porozmawiać z nią. Zadzwonić lub chociaż chwilę popisać wiadomości. Jeśli jest taka możliwość, to spędzić czas, pojechać, pobyć po prostu. I, co najważniejsze, spróbować namówić na kontakt ze specjalistą, najlepiej lekarzem psychiatrą lub psychologiem, ewentualnie namówić na to, by pojechała do szpitala. Tam uzyska pomoc.

Mysle o zostaniu psychologiem. Lecz znajomi powtarzaja mi, ze jak ktos zostaje psychologiem to sam siebie niszczy, w sensie, ze sam potem staje sie depresyjny, sam ma pozniej problemy bo uczy sie od innych ludzi. Czy pani sie zmienila, gdy zostala psychologiem?

Nie, nie zmieniłam się. Nie można się NAUCZYĆ być depresyjnym albo mieć problemy. To absurdalne stwierdzenie. Tak samo jak nie można się przecież NAUCZYĆ mieć zaburzeń psychicznych. Psycholog powinien dbać o siebie i swoje zdrowie (także psychiczne) tak samo jak inni ludzie.
Liked by: Maggie Rose Black

czy depresja może mieć jakiś związek z niedoczynnością tarczycy?

Tak. Jak najbardziej. Niedoczynność tarczycy może wywoływać objawy jak depresja. Dlatego bardzo ważne jest, by zrobić badania krwi i w przypadku wykrycia niedoczynności, podjąć odpowiednie leczenie hormonalne.
Liked by: Gaudeo PrettyDirt

Ale rodzice są w domu i boje się jak to będzie wyglądać, takto lezelismy przytuleni na łóżku (oczywiście do niczego nie Doszło i nie dojdzie) i teraz mają być rodzice i co jeżeli by weszli nam do pokoju.. Mam siedzieć 2metry od niego? Jak ma to wyglądać boje się poprostu...

Dlaczego nie miałabyś zapytać o to rodziców? Jak oni to widzą? Co są w stanie zaakceptować?
A jeśli nie chcesz i się wstydzisz, to jestem przekonana, że rodzice wiedzą, że skoro się spotykacie i przychodzicie do siebie do domów, to zapewne się przytulacie czy całujecie. Nie musicie siedzieć 2m od siebie, bo byłoby to bardzo nienaturalne. Zachowujcie się jak para, ale oczywiście w granicach rozsądku, tzn. trzymanie za ręce przy rodzicach jest w porządku, ale intensywne pocałunki już może niekoniecznie. Z resztą, sami zapewne wiecie. :) Pogadaj też z chłopakiem, co on jest w stanie zaakceptować w Twoim domu i z czym on czułby się komfortowo. To też ważne, by nie robić nic wbrew jego woli.

I mój chłopak jest ode mnie niższy te 2cm jakoś. W sumie jesteśmy równi tylko ze każdy but kobiecy podwyższa i jestem wyższa i mnie to wkurza, on ma 16lat (3gim) czy urośnie jeszcze jakoś w tym czasie? Dodam że ma on z 175jakos. A ja jestem wysoka dziewczyna.

Rośniemy do 21 roku życia (a mężczyźni chyba ciut dłużej, o ile dobrze pamiętam), więc spokojnie, jest spora szansa, że jeszcze urośnie. Spójrz na jego rodziców, jeśli są wysocy, możliwe, że on tez będzie wysoki, a najprawdopodobniej wyższy od nich.

Przeszkadzają Pani "pytania", w których askowicze piszą o swoich problemach?

Absolutnie mi nie przeszkadzają :) Wręcz się ich spodziewam. Problem jest tylko taki, że nie na wszystko jestem w stanie odpowiedzieć szybko lub czasem zbyt dokładnie ze względu na specyfikę Aska.

Mam 15lat od 3dni mam chłopaka. Wydawało mi się ze go kocham, ciągle o nim myślałam i czułam się przy nim inaczej, martwilam się, byłam zazdrosna. Tylko ze gdy już z nim jestem to czuje się taka pod duszona. Nie jestem typem dziewczyny która chce być księżniczka, pisze mi co chwile ze kocha mnie...

Przede wszystkim spotykacie się bardzo krótko jeszcze. Daj sobie (i jemu) trochę czasu na to, byście się jeszcze lepiej poznali. Pobądźcie razem, spędzajcie fajnie czas (tyle ile możecie), piszcie ze sobą, wychodźcie, przytulajcie itd. Ciesz się tym. Nie próbuj na razie analizować i się zamartwiać, bo to do niczego nie prowadzi.
Postaraj się cieszyć z każdego drobiazgu. Okazuj mu uczucia. Po prostu bądźcie razem i cieszcie się tym.
A z przyjaciółką szczerze porozmawiaj. Może jest zazdrosna? Może się boi, że Cię straci na rzecz chłopaka? Wyjaśnijcie to sobie.

Mam 20 lat i nie potrafię sie zakochać,niby poznaje kogoś,czuje że kocham ale po miesiącu ZAWSZE ta 'milosc'mi przechodzi.To juz robi sie męczące..Dlaczego tak mam?

Możliwe, że dzieje się tak dlatego, że nie jest to miłość, a zakochanie lub zauroczenie, które mija po 1-3 miesiącach. Dopiero po tym czasie możemy mówić o miłości, gdy ta pierwsza "fala" przeminie, a pozostanie więcej przywiązania, odpowiedzialności i chęci budowania poważniejszego związku. Warto to rozróżniać i rozgraniczać.

Czym dokładniej różni się depresja od stanów depresyjnych? I czy w takiej sytuacji potrzebna jest terapia (mam sama o tym zdecydować według mojej pani psycholog...), i czy leki unormują ten stan na jakiś dłuższy czas (brałam prawie pół roku). Sama nie wiem co zrobić, bo obecnie jest okej...Dziękuję!

Objawy depresji klinicznej znajdziesz tu: http://psycholog-pisze.pl/o-pani-d-nieco-naukowo/
Stany depresyjne mogą mieć podobne objawy, ale nie wymagają długotrwałego leczenia farmakologicznego, często wystarczy sama psychoterapia, objawy są mniej nasilone i trwają zwykle krócej niż przy np. depresji endogennej.
Leki mają za zadanie unormować Twój stan na bardzo długo (w domyśle na stałe), jednak jeśli nie czujesz się jeszcze w 100% pewnie, to warto zastanowić się nad wsparciem u psychologa. Pomoże Ci on radzić sobie z ewentualnymi nawrotami stanów depresyjnych.

czy odpowiada Pani na wszystkie wiadomości wysłane przez stronę? wysłałam jakiś czas temu i odpowiedzi nie dostałam.

Tak, odpowiadam na wszystkie pytania (poza tymi z prośbami o lajki itp.), jednak ze względu na pracę i bloga robię to co jakiś czas hurtowo. Nie odpowiadam od razu na każde pytanie, które się pojawi, tylko któregoś dnia siadam, odpowiadam na 5-10 pytań i zamykam aska na kolejny tydzień. Dlatego proszę o cierpliwość :)

mam 15 lat i nie wiem co sie ze mną dzieje... Czuje się dziwnie, obrzydza mnie moje ciało. W takim sensie, ze wolałabym wyglądać jak chłopak. Jest szansa, ze to tylko taka przejściowa sytuacja?

Jest taka szansa. W wieku nastoletnim, gdy dojrzewamy i nasze ciało się zmienia, możemy czuć się z nim różnie, łącznie z obrzydzeniem. Dlatego jest możliwe, że to przejściowe. Natomiast jeśli Cię to bardzo niepokoi, zastanów się nad rozmową z psychologiem na ten temat już bardziej wnikliwie.

Czy osoba z nerwica natręctw może próbować iść na psychiatrie?

Oczywiście. Wiele zależy od tego, czy będzie chciała nad tym pracować, leczyć się, pracować, skorzystać z terapii i czy choroba będzie miała wpływ na pacjentów.

Czy uczęszczając do psychologa muszę powiadomić o tym swojego wychowawcę szkolnego lub dyrekcję?

Nie, nie masz takiego obowiązku.

Mam 15 lat i od ok. 4 lat mój 24 letni brat znęca się nade mną psychicznie (poniża, popycha). Jest on zdolny do pracy, zarabia ma dziewczynę, lecz dalej mieszka z nami. Rodzice mnie okłamują mówiąc, że karzą mu się wyprowadzić, ale i tak mu odpuszczają. Odpuścił sobie na jakiś czas te przekleństwa..

Każdą sytuację przemocy psychicznej, fizycznej, seksualnej czy ekonomicznej należy zgłosić. Zacznij od rodziców, a jeśli oni nie zareagują odpowiednio - powiedz o tym szkolnemu psychologowi lub pedagogowi. Mają oni obowiązek odpowiednio zareagować.
Liked by: IBIZOWICZKΠ ∵

Co Pani myśli na temat testu na typ osobowości dostępnego w internecie pod nazwą enneagram.pl? Jest w miarę wiarygodny?

Żaden test dostępny w internecie nie ma wartości diagnostycznej. Jedynie te przeprowadzane w gabinetach psychologicznych mogą dać jako taki obraz naszej osobowości czy inteligencji. Testy takie jawią mi się troszkę jak horoskopy. Są na tyle ogólne, że w zasadzie każdy znajdzie w nim coś, co będzie mógł mniej lub bardziej przypasować do siebie.
Jednak w formie ciekawostki - jak najbardziej. Można sobie go wykonać, spróbować, zobaczyć, przekonać się. Ale nie traktowałabym go jak wyroczni, a już zwłaszcza w wieku nastoletnim, gdy osobowość się dopiero tak naprawdę tworzy.

Czyli jeśli powiem psychologowi szkolnemu, że planuje się zabić i ustaliłam sobie już jak i potencjalnie kiedy to raczej powie moim rodzicom? ;/

Myśli samobójcze połączone z konkretnym planem są już dość jasnym i niebezpiecznym sygnałem zagrożenia zdrowia i życia, dlatego sądzę, że psycholog będzie zmuszony taką sytuację zgłosić. Jednak pamiętaj, że psycholog jest po to, by Ci pomóc i zrobi wszystko, by tak się stało i by mógł to zrobić jak najlepiej i najrzetelniej.

Wczoraj w szkole ukradli mi telefon chodz go odzyskalam I policja przejęła ta sprawę caly czas sie denerwuje i nie wiem co mam z tym zrobić.. nie potrafię normalnie funkcjonować..😕

Przeżyłaś bardzo silną sytuację stresową. To zupełnie normalne, że Twój organizm nie do końca jeszcze wie, jak sobie z tym poradzić. Z czasem wszystko minie, a Ty nauczysz się na nowo normalnie funkcjonować. Jeśli chcesz przyspieszyć trochę proces uspokajania się, napisz do mnie maila, wyślę Ci trening relaksacyjny, który pomoże Ci się odprężyć przed każdą (i PO każdej) sytuacją stresową. Także np. jakimś egzaminem.
Liked by: ◊ Sooooosik^^

Next

Language: English