@psycholog_pisze

Monika Kotlarek

Ask @psycholog_pisze

Sort by:

LatestTop

Previous

Jak nauczyć się odpuszczać, ograniczyć perfekcjonizm, nadambicję? Jak uniknąć stresu przy niewykonanym zadaniu? Nadmiar obowiązków szkolnych mnie frustruje, przepracowanie odbija się na psychice, ale nie umiem odpuścić części z nich lub mniej się przyłożyć, bo stresuje mnie to jeszcze bardziej.

Naukę odpuszczania i ograniczania perfekcjonizmu można spróbować podjąć samemu. Zadanie jest proste i trudne jednocześnie. Jeśli ustalasz sobie listę zadań do wykonania, jedno, najmniej istotne racjonalnie zadanie po prostu odpuść. Jedno. Nie więcej, ponieważ może to być mocno stresujące. Odpuść je nawet na chwilę. Na kilka godzin, na jeden wieczór, na dzień. Następnego dnia zrób to samo, ale na odrobinę dłużej. I tak stopniowo, stopniowo, aż nauczysz się, że odpuszczenie od czasu do czasu jednego najmniej istotnego zadania, nie jest końcem świata, a Ty będziesz mieć więcej czas dla siebie.
Jeśli to nie pomoże (a jest to długoterminowe zadanie), to możliwe, że perfekcjonizm jest głębiej zakorzeniony i warto byłoby mu się przyjrzeć od bardziej psychicznej strony podczas np. terapii.

Related users

2. Moje humory są strasznie zmienne. Nie potrafię nad sobą panować. Są dni, kiedy śmieję się, tryskam radością, czuję, że żyję, ale po czasie jest tak, że wszystko mnie denerwuje, chce mi się płakać, a nawet jestem agresywna. Nie umiem sobie z tym poradzić... Czy to objawy depresji? Jak sobie pomóc?

Powodów takich stanów może być bardzo wiele. Ja zaczęłabym od zrobienia podstawowych badań krwi, w tym także hormonów tarczycy, której bodajże niedoczynność może powodować takie huśtawki, stany depresyjne i ogólnie negatywne samopoczucie.
Jeśli badania wyjdą w porządku, wtedy dopiero zastanowiłabym się nad EWENTUALNĄ diagnozą depresji lub choroby afektywnej dwubiegunowej, ale bez pochopnych wniosków. Jeśli czujesz, że tak może być - skontaktuj się z psychiatrą, który postawi odpowiednią diagnozę i najprawdopodobniej skieruje także do psychologa.
Jednak zacznij od badań typowo fizycznych. Możliwe, że przyczyna jest zupełnie inna, niż podejrzewasz i wystarczą jakieś delikatne leki.

Choruję na depresję. Sądzi Pani, że powinnam wprost powiedzieć rodzinie jakie ich wypowiedzi mnie ranią a jakie są okey? Pokazać im np. zdjęcie, które wstawiła Pani na Facebooka?

Jak najbardziej! Pokazywać, edukować, pokazywać artykuły, wpisy na blogach, a nawet poprosić np. psychologa o to, by z nimi porozmawiał.

Co mogę zrobić jeśli moja mama ma myśli samobójcze i bardzo się o nią boję?

Porozmawiać o tym z mamą wprost i poprosić o to, by się zgłosiła do lekarza lub szpitala. Jeśli nie wyrazi zgody, porozmawiaj z kimś dorosłym i poproś jego o to, by zadzwonił na pogotowie i zgłosił myśli samobójcze u mamy. Dobrze byłoby też, gdyby ktoś dorosły był w domu z Tobą i mamą.

Czy da się wyleczyć transseksualizm inaczej niż zmianą płci? Czy da się zmienić płeć psychiczną, aby zaczęła zgadzać się z fizyczną?

Bardzo mi przykro, ale nie znam odpowiedzi na to pytanie. Zachęcam do kontaktu z psychologiem, który ma więcej doświadczenia z osobami borykającymi się z problemami tego typu. Nie czuję się kompetentna w tej kwestii.

Czy po epizodzie depresyjnym są nawroty?

nightwish94’s Profile Photoczłowiek
Wiele zależy od sposobu leczenia. Jest taka możliwość, że wrócą, ale jednocześnie mogą być słabsze i/lub krótsze lub nie wrócić w ogóle. Bywają chorzy, którzy już kilkanaście lat nie mają nawrotów, a jedynie lekkie spadki nastroju, nad którymi nauczyli się panować.

Miała Pani kiedyś jakieś problemy natury psychicznej?

Bardzo sobie cenię swoją prywatność i o ewentualnych problemach zdrowotnych fizycznych, psychicznych, ale i o życiu rodzinnym, nie dyskutuję publicznie. Taką mam zasadę :)

Zauważyłam, że od pewnego czasu coraz ciężej przychodzi mi rozmowa z płcią przeciwną. Jest wielu chłopaków, którzy np. podobają mi się, chciałabym coś więcej..., ale nie potrafię z nimi rozmawiać, bo zazwyczaj nie wiem o czym. Jak temu zaradzić?

Jeśli rozmowę mamy zacząć z kimś, kto nam się podoba i potencjalnie chcielibyśmy od niego czegoś więcej (randki, spotkania, pocałunku), to siłą rzeczy taka rozmowa będzie trudna. Dla każdego. Polecam znaleźć i wypisać sobie 10-15 luźnych tematów na rozpoczęcie rozmowy i dodatkowo zapytać 10 zaufanych osób o czym oni rozmawiają i jak zaczynają rozmowy z innymi i... wprowadzić to w życie z osobami, do których nie żywimy większych uczuć romantycznych albo są po prostu znajomymi z pracy czy szkoły. Zacząć od małych kroków. Potem, po zbudowaniu pewności siebie i nabraniu lekkości w rozmowach z ludźmi OGÓŁEM, przyjdzie czas na kolejny krok. Powodzenia :)

Bardzo podobają mi się Pani notki z kategorii Przemyślenia, kiedy mogę liczyć na następne? :D

Dziękuję :) Nie odpowiem na 100% kiedy dokładnie. Pojawiają się w głowie i staram się w natłoku pracy i spraw przelewać je na papier. Kolejny niedługo :)

Czy na studiach psychologicznych matematyka jest trudna? Nie mam ścisłego umysłu i smykałki do liczb, a obawiam się, że mogę sobie bez tego nie poradzić :(

Jest dużo logiki, która jest najważniejsza. I statystyka, którą trzeba umieć choćby do napisania pracy magisterskiej. Wszystkiego da się nauczyć :)

Next

Language: English