Ask @xprzepalonepluca:

Jedna rzecz, której nienawidzisz robić?

Antisocial Teenager
nienawidzę rano wstawać ze świadomością, że muszę wyjść tam gdzie jest dużo głupich i bezwartosciowych ludzi, i tam gdzie jest zimno, i nie cierpię czuć tej monotonii i tego, że każdy moj dzien wygląda identycznie
codziennie nauka rzeczy ktore w większosci nie przydadzą mi się w życiu, codziennie znużenie, codziennie zimno i codziennie nudno
n i e n a w i d z eeee
chciałabym zasnąć i obudzić się dopiero wtedy kiedy będę miała dobry powod do tego żeby wstać

View more

Jak czujesz się w swoim domu? Wśród ludzi z którymi mieszkasz? Są to pozytywne odczucia czy może marzysz o czymś innym? Miłego dnia.

czuję się tak dobrze, że po 18 chcę się stamtad wyprowadzić wpizdu
zdaję sobie sprawę, ze to wiele obowiązków, trzeba znaleźć pracę i tak dalej, ale pomimo tego chcę mieszkac sama i być samodzielna i nieuzalezniona od nikogo

View more

Julko, artykuł o Andym Blacku jest w bravo numer 13. Wiem że w tej gazecie często piszą bzdury ale naprawdę warto przeczytać. naprawdę.

xDd
większych bzdur na jego temat nigdzie nie widziałam, więc co ty za farmazony pierdolisz
tak strasznie mnie smuci ze Andy trafia teraz do takich komercyjnych gowien i że napływa coraz więcej sezonówek, ktore lecą tylko na jego ładną buzke i gdyby zobaczyły jego zdjecie np z set the world on fire to nie uwierzyłyby, że to on

View more

Czego boisz się najbardziej na świecie?

najbardziej boję się pociągów. tak naprawdę od zawsze wzbudzały we mnie negatywne emocje, ale kiedyś hmm.. w nieco innym akcencie. w sumie jest 4 w nocy, a mi się nie chce spać, więc mogę wam opowiedzieć pewne stori powiązane z moją fobią :x
chodzi o to, że pewnego razu szłam sobie na dworzec kogoś odwieźć, i wchodząc na peron zauważyłam coś leżącego na torach. podejrzewałam co to jest, ale wolałam się upewnić; podeszłam bliżej, i okazało się, że chwilę przed tym jak tam weszłam pociąg przejechał jakiegoś mężczyznę. na początku sobie pomyślałam "o, ale super, zwłoki" dlatego, że to do mnie nie docierało, ale wracając z dworca zaczęłam się trząść i popłakiwać i uswiadomiłam sobie, że tam naprawdę leżał człowiek. soo, nikomu nie polecam tego widoku. zawsze uważałam, że cos takiego nie zrobiloby na mnie dużego wrażenia, a tu proszę, okazałam się miękką i strachliwą kulką. potem bardzo źle to zniosłam, nie przespałam pierwszej nocy, o reszcie nawet nie będę tu mówić. serio, to pozostawiło duzy ślad w mojej emm, delikatnej psychice. od tej pory nienawidzę pociągów, a na ich widok robi mi się niedobrze, lub mam dziwną wizję, że zaraz ktoś pod nim zginie.
drugą rzeczą której się boję jest to, że zostanę sama, i skończę w stanie w którym byłam przez ostatnie pół roku. tego nie rozwinę :v

View more

Next