Stoisz na torach. 3 w nocy. Czujesz się beznadziejnie. Jesteś nieruchomo. Słyszysz że coś jedzie, ale się nie odwracasz. Myśli są ulotne. Nie wiesz co tam robisz, dlaczego tam jesteś i czy się cofać, czy może zostać tam gdzie stoisz. Po czym słyszysz głos w głowie tej jednej osoby. Widzisz jej uśmiech, widzisz te wszystkie chwile. I robi ci cię ciepło na sercu, zaczynasz się cieszysz, tak po prostu. Powietrze znowu staje się elektryczne a ty czujesz że żyjesz. Kochać znaczy dla ciebie zacząć żyć i oddychać. I już wiesz gdzie jest twoje miejsce