Gdziekolwiek.
Chcę czasem znaleźć się w zupełnie innym miejscu na świecie, gdziekolwiek. Czasem jest to tropikalna wyspa, na której będę mogła wygrzewać się na słonecznej plaży, pływać w krystalicznie czystej wodzie i popijać z tobą drinka z kokosa, ozdobionego różową palemką.Nie przejmować się niczym poza naszą dwójką.
Czasem jest to niewielka drewniana chatka nad jeziorem, nad którym wysoko wisi słońce i przyjemnie ogrzewa wodę. Wieczorami zawsze towarzyszy zapach i ciepło ogniska, które zadziwiająco dobrze uspokaja. Nawet teraz słyszę dźwięk pękającego drewna przez kolejne liźnięcia płomieni. Mogę wtedy pogrążyć się w przyjemnych myślach i wspomnieniach. Przynosisz mi wtedy koc, bo pomimo coraz chłodniejszej pogody, ja wolę leżeć obok ogniska i wpatrywać się w gwiazdy niż wracać do środka.
Następnym razem chciałabym być w jednym z twoich ulubionych miejsc. Gdzieś gdzie czujesz się swobodnie i możesz być całkowicie sobą. Gdzie nie przywdziewasz żadnej maski, bo tu nikt nie dostrzeże smutku w twoich oczach. Wtedy chcę być osobą, która ten smutek zmienia w radość. Przez którą uśmiechasz się, a dzień staje się lepszy. Chcę być osobą, która jest lekarstwem na całe zło.
Innego razu chcę, by było to górskie zacisze. Jeden domek pośród lasu i gór, schowany tak, by nikt poza mną i tobą nie miał tam dostępu. Chcę wtedy siadać obok ciebie na kanapie, stojącej nieopodal kominka. Przykryta kocem, w twoich objęciach, z kubkiem gorącej herbaty. Wtedy wszystko stanie lepsze. Będziesz obok, a to wszystko, co w tej chwili potrzebuję.
A potem, uświadamiam sobie, że nie potrzebuje żadnych malowniczych dodatków. Wystarczysz mi ty i szum deszczu za oknem. Twoje dłonie, które mnie obejmują i ramię, o które mogę oprzeć głowę i zamknąć oczy z uśmiechem, gdy mocniej wyczuje twój zapach połączony z twoimi ulubionymi perfumami. Nie potrzebuję nic więcej, byle w twoich objęciach. Gdziekolwiek.
Czasem jest to niewielka drewniana chatka nad jeziorem, nad którym wysoko wisi słońce i przyjemnie ogrzewa wodę. Wieczorami zawsze towarzyszy zapach i ciepło ogniska, które zadziwiająco dobrze uspokaja. Nawet teraz słyszę dźwięk pękającego drewna przez kolejne liźnięcia płomieni. Mogę wtedy pogrążyć się w przyjemnych myślach i wspomnieniach. Przynosisz mi wtedy koc, bo pomimo coraz chłodniejszej pogody, ja wolę leżeć obok ogniska i wpatrywać się w gwiazdy niż wracać do środka.
Następnym razem chciałabym być w jednym z twoich ulubionych miejsc. Gdzieś gdzie czujesz się swobodnie i możesz być całkowicie sobą. Gdzie nie przywdziewasz żadnej maski, bo tu nikt nie dostrzeże smutku w twoich oczach. Wtedy chcę być osobą, która ten smutek zmienia w radość. Przez którą uśmiechasz się, a dzień staje się lepszy. Chcę być osobą, która jest lekarstwem na całe zło.
Innego razu chcę, by było to górskie zacisze. Jeden domek pośród lasu i gór, schowany tak, by nikt poza mną i tobą nie miał tam dostępu. Chcę wtedy siadać obok ciebie na kanapie, stojącej nieopodal kominka. Przykryta kocem, w twoich objęciach, z kubkiem gorącej herbaty. Wtedy wszystko stanie lepsze. Będziesz obok, a to wszystko, co w tej chwili potrzebuję.
A potem, uświadamiam sobie, że nie potrzebuje żadnych malowniczych dodatków. Wystarczysz mi ty i szum deszczu za oknem. Twoje dłonie, które mnie obejmują i ramię, o które mogę oprzeć głowę i zamknąć oczy z uśmiechem, gdy mocniej wyczuje twój zapach połączony z twoimi ulubionymi perfumami. Nie potrzebuję nic więcej, byle w twoich objęciach. Gdziekolwiek.