@tredicesimo_apostolo

Sebastian Dankov

Ask @tredicesimo_apostolo

Sort by:

LatestTop

People you may like

justselfishasshole’s Profile Photo Lucas Morozov
also likes
very_strange_doctor’s Profile Photo Dr Strange
also likes
handsinthedark’s Profile Photo Caleb
also likes
hope146423’s Profile Photo Ina Hope
also likes
bieber391’s Profile Photo Justinnnn
also likes
drake_nate’s Profile Photo Nate Drake
also likes
harrington__’s Profile Photo J. Harrington
also likes
N3RV3__’s Profile Photo Nerve
also likes
this_is_my_design__’s Profile Photo Will Graham
also likes
Want to make more friends? Try this: Tell us what you like and find people with the same interests. Try this: + add more interests + add your interests

Styczniowy natłok myśli.

krzykaniolow’s Profile PhotoLeila Birdwhistle
palę ten most
palę jak dawne wiersze
(nostalgia)
tylko ten papieros
ciągle
przypomina mi
że jesteś
choć tracisz czas
(koniec)
rzucam pod nogi
deptam
— przecież zgasło już dawno
mówiłem wprost
c i c h o dudni krzyk
odbija się cierpienie
teraz Ty
Styczniowy natłok myśli

Mów, literacki aniele.

hijadedios2453’s Profile PhotoAmelie.
jesteś jak trzynasty apostoł
nie każdy Cię dostrzega
ukryję Cię tak dobrze jak da Vinci
ust dotknę jak van Gogh płócien
jesteś jak milijon dusz
za które chcę cierpieć
będziesz zakazana innym
jak biblia Szatana
Mów literacki aniele

Uzależniony od miłości.

pośród tłumu martwych dusz
dryfuję ja – na wpół umarły
wśród manekinów bez wyrazu
szukam uczuć nieugięcie
wyjadę kiedyś gdzieś
gdzie martwym wam grać będę
zabiję tę martwicę
czuć w końcu zaczniecie
z miłości wszyscy umrzecie
Uzależniony od miłości

Ulotne chwile.

anomaliemyslowe_’s Profile PhotoLíliâ Níkolâidiš
Wróciłem z kawą do wagonu i zająłem wygodnie miejsce, upijając po tym niewielki łyk gorącego napoju. Nie wiem jak Ty, ale ja zawsze wybieram miejsce przy oknie, żeby móc podziwiać wszystko to, co dzieje się za nim. Znowu jadę tam gdzie zostawiłem część mojego serca, mój śmiech i szczerą miłość. Uśmiecham się do siebie na samą myśl o tym, że ponownie zobaczę tereny, które wprawiają mnie w czyste szczęście i mało interesuje mnie fakt, że towarzystwo siedzące w tym wagonie będzie miało mnie za psychola. Zawsze powtarzałem, że w każdym pociągu musi pojawić się jakiś dziwny typ. Uśmiecham się, bo to tak jak z piosenką, na myśl której przypominasz sobie każdą sytuację związaną z kimś, kto ten kawałek Ci pokazał. Jeszcze jej nie słyszysz, ale już się uśmiechasz.
Jak już wspomniałem – siadam przy oknie i zawsze z kawą, bo nie chcę zasnąć. Chcę tylko patrzeć na coś, co mijam i myśleć o tym, do czego wracam, a każdy kolejny kilometr zbliża mnie do miejsca, w którym do dziś jestem, ale mnie nie ma. Rozumiesz?
Może to dziwne, ale wydaje mi się, że bardziej kocham kiedy czegoś długo nie widzę; lgnę więc do odosobnienia, dystansu tylko po to, żeby czuć mocniej to, że już tam jestem, bo gdybym był tam zawsze, nie doceniłbym momentu.

View more

Ulotne chwile

Next

Language: English